Kabullenme

Nilüfer

Hep bir serçe konuyor parmağıma,Arada yoklayan sessizliğimi bozarcasına.Vanlı bir teyze zılgıt çekiyor Sümela’da.Serçeler uçuyor, zılgıtlar çınlıyor içimde. Sökülse de giydiğim hırka,Fark etmiyorum çoğu zaman.Bir terzi beliriyor zihnimde;Kelimelerle ilmekliyor, sökülen yerlerimi. Bir yalnızlık
Mart 12, 2026