Yapay zekâ metinleri bireysel olarak iyileştirirken ortak çeşitliliği azaltır; yazıyı gerçek kılan şey kusursuzluk değil, insana ait kusurlu ve özgün sestir.
Tarık Tufan’ın Düşerken romanı; yalnızlık, kayıp, terk edilme ve insan ilişkileri üzerine düşündüren anlatısıyla karakterlerin iç dünyasına odaklanıyor.
Bir insanın sesi sarı olabilir mi? Peki ya sıradan bir salı günü turuncu? Renklerin yalnızca gördüklerimize değil, hatırladıklarımıza ve hissettiklerimize de karıştığı bir dünyada, belki de bazı duyguların henüz adı bile yoktur.
Ahmet Hamdi Tanpınar’ın bir sorusundan yola çıkan bu yazı, deneyimlerin, merakların ve vazgeçişlerin kendimizi keşfetme yolculuğundaki yerini sorguluyor.
Gözlerini yakınından izlemeyi öylesine özledim ki, bakamadığım saliselerden bile pişmanım. Çok ötede ama kalbimin dibinde yaşayan bir güzeli devamlı mırıldar dudaklarım. Bana bir şans nasip olsa, gülüşünü bir kez daha görsem; yüreğimi
İnsan hayatı boyunca bir şeylerin peşinden koşuyor. Daha çok para, daha iyi bir hayat, daha fazla başarı, daha büyük bir ev, daha güzel bir gelecek… Liste uzayıp gidiyor. Fakat bütün bu koşuşturmanın
Evime gelen herkesin istisnasız kurduğu bir cümle var: “Bu evde oyalanacak ne çok şey var.” Oyun konsolları, her çeşit boya ve resim malzemesi, hiç açılmamış bir sürü puzzle, çeşit çeşit legolar, dikiş
Bugün sizlere değerini pek bilmediğimiz duygulardan, kıymetlerden ve hayatımızdaki sevdiklerimizden bahsetmek istiyorum. Gündelik koşturmacanın içinde garip bir kabullenişle yaşıyoruz: Hayatımızda olan her şeyin, her insanın hep orada kalacağını sanıyoruz. Oysa hayat öyle
Takip Et