Altı Kere Onuncu

Şu gökteki kuşlar hiç yorulmazlar
Tanrı’nın resmettiği bu gökyüzünde
Birer yıldızdırlar
Geceki kabus pek yorucu
Gündüz güneş epey turuncu
Sevgilisiz bilmem kaçıncı gün?
Belki iki kere onuncu
Şu gökteki kuşlar hiç yorulmazlar
Tanrının resmettiği bu gökyüzünde
Birer yıldızdırlar
Gözlerinin kahvesi
Dibindeki telvesi
Rüyamda gördüm dün
Şu yağmur kesilmedi
Güneş ise doğmaktan vazgeçmedi
Bulutların arkasına saklanışı
Yalnızca bir oyun
Sevgilisiz bilmem kaçıncı gün?
Belki üç kere onuncu
Şu gökteki kuşlar hiç yorulmazlar
Tanrının resmettiği bu gökyüzünde
Birer yıldızdırlar
Geçen zaman bir bir düşen takvim yaprağı
Alınan nefes ne zaman tükenir?
Hayal bulutları sarar tüm şehri
Dünyada ölen de kalan da
Hep birilerinin sevgilisi değil midir?
Ben yaşıyorum
Sen gördün
Sevgilisiz bilmem kaçıncı gün?
Belki dört kere onuncu
Şu gökteki kuşlar hiç yorulmazlar
Tanrı’nın resmettiği bu gökyüzünde
Birer yıldızdırlar
Meyler doldu kadehlere
İnsanlar ve şu gökyüzü epey yorgun
Açtın mı defterini yazgımın?
Aşk dolu nefesimi
Aşkın nefsini
Hangi sayfada gördün?
Sevgilisiz bilmem kaçıncı gün?
Belki beş kere onuncu
Şu gökteki kuşlar hiç yorulmazlar
Tanrının resmettiği bu gökyüzünde
Birer yıldızdırlar
Sordun vazgeçer miyim diye
Denizler kurusa, ki mümkün
Dağlar yıkılsa, ki mümkün
Kuşlar kanadından olsa, ki mümkün
Benim senden vazgeçmem
Namümkün
Sevgilisiz bilmem kaçıncı gün?
Belki altı kere onuncu