Mahkeme

Bir mahkeme kurulmuş zihnimde
Yargıçlar hem içimde hem karşımda.
Gözlüyorum tüm salonu;
Gelenler, gelmeye tenezzül bile etmeyenler…

Olanı olmayanı tartıyor yargıçlar
Hep bir denge kurma çabası
Salondakiler zoraki orda,
Duruşma sonrası kutlamayı planlıyorlar.

Kalbimde sakladığım bu gizli mahkemede,
Dengeyi sorguladıkça eziliyor ruhum.
Geri çekiliyorum salonun en arkasına
Kırılmasın diye öfkeli gururum.

Terazinin kefeleri sallanırken
Paslı demirleri kalbimi kemiriyor.
Tiz sesini ninni zannediyorlar;
İğreniyorum.

Baksana şu sanıklara,
Zilin çalmasını bekleyen çocuklar gibiler umarsızca.
Ne özgürlüğün umurlarında
Ne de farkındalar mahkumiyetinin.

Kalk oturduğun yerden ey özgürlüğüm!
Neyin mahkemesi bu?
Ne suç var ne ceza
İnsanlar da oldukça laçka.

Kalk ki zaman geçmişe sindirsin her şeyi
Sen özgür,
Zanlılar zaten özgür.
Farz et ki boğuk bir rüyaydı bu
Sadece senin gördüğün.

Rüyanın özrü olmaz,
Uyuyakaldın sadece.
Daldığında kurulmuştu mahkeme
Bir uyansan, uyanabilsen
Zaten özgürsün.

Kazananı yok bu davanın,
Salondakiler beni tanımıyor.
Teraziyi kırıyorum, kutlamalar da sizin olsun!
Ben arkamı döndüm şimdi,
Özgürlüğümle gidiyorum.