Edebiyat
Sepetteki Çiçekler
Uyandı. Göğsünde betondan bir tuğla vardı. Panikledi nereden geldiğini bilmiyordu. Ağırdı, çok ağırdı. Söküp atmak istedi. Ama beton kalbine çakılmıştı. Sökmeye çalıştıkça kalbi de yerinden çıkıyordu. Ayakları, kolları uyuşmuştu. kalbi uyuşmuştu. Bilinci yetersiz, tüm bunlarla başa çıkamıyor gibiydi.…
24 Ağustos 2026
·
1 dk okuma
Cuma, Eylül 11, 2026
