Kübranur Dağarslan

Dehliz

Pencere buğusundan görüp seni,Silüetini çizercesine karaladığımda anladım.Ya öyle ya böyle, ben senindim doğrusuYa da hiç senin olmamıştım.Hayal edip yokmuşcasına,Ya da hayallere karışıp olmuşçasınaFarz edip duruyorduk.Sonra sarınca korkular,Düşünüp durmuştuk sahiBu yalnızlıklar dehlizini.Sonu neresiydi?Güldürebilmek
Ekim 30, 2025
tarafından

Silüet

Nefesini tutar gibi,Uzun bir yoldan gelir gibi,Bir çocuğun annesinin karşısına çıkarken,Bazen karşımaBelki istemsiz,Belki aksi, uykusuzYorgun dökülüyordun;Tıpkı göz pınarlarımdan dökülür gibiYaşlar… Sonra gidiyordun haliyle,Yanaklarımdan dudaklarıma dökülen,Gönlümden ruhuma dökülen yaşlarGibiydi tıpkı bu. Ve sonra,Bakıyordun usulcaVe düşüyordun gözlerimden,Deneyimsiz bir kuşuDişi bir kuşun itmesi
Ekim 13, 2025
tarafından

Gel Gidelim

Bu şehirin sokakları sessiz olduğundan mı böyledir, yoksa sensiz olduğundan mı? Bilemem, sevgilim. Tek bildiğim, her

Sanrılar

Gün, yüzüne çıktığı zaman güldüğü zaman gün yüzüme, sen olduğun zaman orda belki de oldurduğun zamanlarda,