İz

baş edemiyorum hüznümle
nereye gitsem benimle gölgesi
bakışlarım çok şey anlatıyorsa da
bir türlü bırakmıyor peşimi
hevesle anlatıyorsun bana
boğuk geliyor sesin gecede
kalem kağıt anlıyorsa beni
yoksulluk mu gözünde yalnızlığım?
bu büyük bitmişlikte
dinliyor duvarlar beni
ne tuhaf döngü
geçerken ıssızlığım ?
değişiyoruz durmadan
anlamıyorlar birbirlerini
insanlar ve farkında
zaman ve hayat
taşırken bu aşkın izini