Silüet

tarafından
Ekim 13, 2025
1 dk. okuma

Nefesini tutar gibi,
Uzun bir yoldan gelir gibi,
Bir çocuğun annesinin karşısına çıkarken,
Bazen karşıma
Belki istemsiz,
Belki aksi, uykusuz
Yorgun dökülüyordun;
Tıpkı göz pınarlarımdan dökülür gibi
Yaşlar…


Sonra gidiyordun haliyle,
Yanaklarımdan dudaklarıma dökülen,
Gönlümden ruhuma dökülen yaşlar
Gibiydi tıpkı bu.


Ve sonra,
Bakıyordun usulca
Ve düşüyordun gözlerimden,
Deneyimsiz bir kuşu
Dişi bir kuşun itmesi gibi…
Onlar uçuyordu,
Sen duruyordun.


İnsanlar gidiyordu son köprüden,
Sense geliyordun.
Ya da ben, böylelikle
‘Belki hayata zor yetişmiştim.’

Bir yanıt yazın

Your email address will not be published.

Bunu Kaçırma!

Kararan Anılar

Ardımızdan akar zaman, susar insanlar. Geleceğin

Nilüfer

Hep bir serçe konuyor parmağıma,Arada yoklayan