kırmızıkan

Nefesim sığlaşıyor. Göğsümdeki o eski, gürleyen ateşin artık bir köz yığınına döndüğünü hissedebiliyorum. Göz kapaklarım, ıslak yaprakların ağırlığıyla kapanmak istiyor. Biliyorum. Vakit geldi. Pencerenin önündeki yaşlı gürgen ağacına bakıyorum. Onunla birlikte büyüdük.