Mir’ât
Bazen hayatın geçiciliğini unuttuğumu hatırlıyorum.Tam o anda bir cereyan kopuyor ve aralanıyor idrakimin penceresi.Bir denizin kuruyuverme ihtimali ileSüzülüyor gözyaşım ve sızlatıyor basiretimi.Renksiz, hissiz ve yaşamak için yaşayanlarınRuhlarında kaynayan pınarın önünü açmayıpZamanla kör
Takip Et