Yapay zekâ metinleri bireysel olarak iyileştirirken ortak çeşitliliği azaltır; yazıyı gerçek kılan şey kusursuzluk değil, insana ait kusurlu ve özgün sestir.
Tarık Tufan’ın Düşerken romanı; yalnızlık, kayıp, terk edilme ve insan ilişkileri üzerine düşündüren anlatısıyla karakterlerin iç dünyasına odaklanıyor.
Nefesini tutar gibi,Uzun bir yoldan gelir gibi,Bir çocuğun annesinin karşısına çıkarken,Bazen karşımaBelki istemsiz,Belki aksi, uykusuzYorgun dökülüyordun;Tıpkı göz pınarlarımdan dökülür gibiYaşlar… Sonra gidiyordun haliyle,Yanaklarımdan dudaklarıma dökülen,Gönlümden ruhuma dökülen yaşlarGibiydi tıpkı bu. Ve sonra,Bakıyordun
Bazı kitaplar, okurları çabasız bir biçimde içine alır. Orhan Kemal’in 1960 yılında kaleme aldığı ve okuyucu ile buluşturduğu “El Kızı“, çok tanıdık bir hikayeyi ele almış olmakla birlikte, insanda farklı duygular yaratıyor.
1. Giriş: Sonsuz Rayların Başlangıcı Trenler her zaman bir çağrışım taşıdı: hareket, yolculuk, uzaklaşma, kaçış. Ama bu tren başka; rayların üzerinde gürültüsüzce ilerleyen, içinde yolcusu varmış gibi davranan ama aslında boş koltuklardan
Her insanın unutamadığı tatlar vardır hayatında. Yemeğin o güzel kokusu, ağızda bıraktığı tat aklımızın bir köşesine kazınmıştır. Bu, belki lüks bir restoranda yenilen güzel bir akşam yemeği, bazen sokak köşesinde küçük tezgâhta
Gün, yüzüne çıktığı zaman güldüğü zaman gün yüzüme, sen olduğun zaman orda belki de oldurduğun zamanlarda, işte sakladığın her şey bir gün gibi bir güneş gibi çıkacak gün yüzüne. Senin ellerde, günün
Ölümün Dijital Suskunluğu Bir zamanlar ölüm kapıya gelen bir haberciyle, gazetede çıkan küçük bir ilanla ya da kulaktan kulağa yayılan fısıltılarla duyulurdu. Ölümün kendine özgü bir sesi vardı: Çığlıklarla, gözyaşlarıyla, ağıtlarla gelir;
Kitapla İlk Karşılaşma ve İlk İzlenimler Hepimiz yaşamışızdır, kitapçıda gezerken yüzlerce hatta binlerce kitap arasından bir kitap çarpar gözümüze. Adının çarpıcılığıyla veya büyüleyici kapak tasarımıyla sizi kendine hapseder. Hatta öyle kapılıp gidersiniz
Hayat, bir kâğıt ve kalemden ibaret sanki. Kirli, eski, yıpranmış bir defterin, yeni ve temiz sayfalarından birini açarak her yeni güne başlamak gibidir. Bazen sevinçle, bazen gözyaşıyla, bazen de korkuyla kapanan
Takip Et