İnsanlar, dünyada iyiliğin bir şekilde karşılık bulacağına, emeğin boşa gitmeyeceğine inanmak ister. Bu adil dünya inancı, aynı zamanda ruhun da bir direncidir. Cumhuriyet de tam olarak bu inanç üzerine kurulmuştur. Eşit bir
Cumhuriyet’in en büyük emanetçilerinin gençler olduğu tartışmasız bir gerçektir. Atatürk’ün “Ey Türk gençliği!” diye başlayan hitabesi, bu sorumluluğun ne denli önemli olduğunu açıkça ortaya koyar. Cumhuriyet yalnızca yaşlı kuşakların hatırası değil, genç
“Bağ Kurma İhtiyacı: İnsanı İnsan Yapan Şey” Sizce insanı insan yapan şey nedir? İnsan, daima diğerleriyle bağ kurmak isteyen bir varlıktır. İnsanı insan yapan da bu bağ kurma ihtiyacıdır çoğu zaman. Paylaşmak,
Osmanlı padişahları gerçekten mutlak güç sahibi miydi, yoksa devletin gelenekleriyle veya kurumlarıyla sınırlandırılmış yöneticiler miydi? Bu sorunun cevabı, Osmanlı tarihine bakış açımızı büyük ölçüde değiştirebilir. Örneğin, Sultan II. Abdülhamid, Osmanlının bütün borçlarını
1959’da bir plastik bebek olarak başlayan hikâye, 2023’te dev bir sinema filmiyle geri döndü. Fakat bu kez Barbie, yalnızca pembe topuklularıyla ve göz alıcı kıyafetleriyle değil, kadınlık algısını kökten sarsan mesajıyla karşımızdaydı.
Bu yazı, Terry Eagleton’un 2010 ve 2015 yıllarında üniversiteler üzerine kaleme aldığı iki önemli makalenin günümüzdeki geçerliliğine ve doğruluğuna dikkat çekmek amacıyla yazılmıştır. Söz konusu makalelerde Eagleton, üniversitelerin asıl işlevlerinden saparak statükonun ve modern dünyanın
Mark Poster kitabının önsözünde şöyle başlar: Aile bugün eş zamanlı olarak hem saldırıya uğramakta hem de korunmaktadır. Kadınları baskı altına aldığı, çocuklarda çeşitli travmalara yol açtığı için eleştirilmektedir. Buna karşın ahlaki değerleri
Osmanlı toplumu, zarafetin ve sembolik anlatımın yoğun olduğu bir medeniyetti. Sözün bazen tehlikeli ya da uygunsuz sayıldığı ortamlarda, duygular ve düşünceler çoğu kez dolaylı biçimlerde ifade edilirdi. Bu dolaylı anlatım biçimlerinden biri
Bu yazı, The Devil All The Time filmini Robert B. Edgerton'ın "Hasta Toplumlar" tezinden yola çıkarak çeşitli tarihsel ve güncel örneklerle irdeliyor. Savaş travması, dinsel fanatizm, megalomanik sanrıların, din adamı kisvesi altındaki
Fyodor Dostoyevski’nin Beyaz Geceler adlı kısa romanı, Petersburg’un puslu sokaklarında dolaşırken insanın iç dünyasının en derin köşelerine dokunur. Bu hikâyeyi okurken yalnızca bir aşk öyküsüne değil, aynı zamanda ruhun karanlık labirentlerinde gezinen
Takip Et