Bazen hayatın geçiciliğini unuttuğumu hatırlıyorum.Tam o anda bir cereyan kopuyor ve aralanıyor idrakimin penceresi.Bir denizin kuruyuverme ihtimali ileSüzülüyor gözyaşım ve sızlatıyor basiretimi.Renksiz, hissiz ve yaşamak için yaşayanlarınRuhlarında kaynayan pınarın önünü açmayıpZamanla kör
Her şeyini kaybettiğini sandığın anlar vardır. Hayat tüm gücüyle üzerine gelir, battıkça daha da batarsın. Yürümeye çalıştığın tüm yollar tıkanmış, ışıkların hepsi sönmüştür. Ya yalnızlık ya da uyku, bir çözüm gibi gelir.
“Komşuluklarımız da mekân gibidir, kolonları ve duvarları vardır. Bu komşuluk sadece bir mahallede, bir apartmanda yaşayarak değil, aynı zamanın içinde yaşayarak da deneyimlenir. Aynı anın içerisinde olsak da hissettiklerimiz çok farklı olabilir.
Christopher Nolan’ın yeni filmi ve Homeros’un başyapıtı olan ‘’Odysseia’’ son günlerde yalnızca sinema ve edebiyat dünyasının değil birçok farklı alanın tam gündeminde yer alıyor. Tüm dünya binlerce yıllık bu antik anlatıyı konuşurken
Tepedeki bir patikada yalnız bir çiçektim ben.Yağmurdan korkuyordum, çimenlerden korkuyordum.Yalnız ve güçlü bir çiçektim ben.Birden yağıyordu yağmurlar;çimenler çiçeklerden farklıydı, ıslandıklarında toprağıma ağır geliyorlardı sanki.Bahçemi besleyen yağmurları kabul edemiyordum.Bir ağaç olmak istedimyağmurlarla ıslanmış,
(Bu metin, Ahmet T. Kuru’nun İslam medeniyetlerinin geri kalmışlığı üzerinde yazdığı tezden yola çıkarak yapılmış bir çalışmadır) İslam dünyasının erken dönemlerinde, felsefi dinamizmin, ekonomik zenginliğin ve entelektüel bilgeliğin zirve yaptığı bir iklim hakimdir. Batı
Kırılan yerler,sarılınca geçiyor da,bir daha açmıyor ki oradapapatya, gül ve lale. Nerede göreceksino sarı laleleri bir daha? Anca iki sokak ötedekiçiçekçi teyzede.O da birazdan toparlanır,gider evine. Ömrüm,kaçırdığım renkleri toplamakla geçiyor. Gönlüm sarı
Takip Et