Sarmaşık

Acımasız vakitler,

Yavaş yavaş işliyor.

Kimine gündüz,

Kimine gece.

Duyuluyor içimdeki çatlaklar,

Gece usulca konuşuyor.

Susmuyor büyüdükçe büyüyor,

Seni içine hapsediyor.

Karanlık oda,

Kendi kafanın içinde,

Kapı yok, pencere yok,

Sürekli düşünen sen.

Etraf karanlık,

Sen o karanlıktasın.

Yürümeye çalışıyorsun,

Yürüdükçe yalpalanıyorsun.

Anlaşılmaya çalışıyorsun,

Anlatamıyorsun.

İçinde kalıyor,

Susuyorsun.

Gözlerinde bir şey var,

Adının konulmadığı.

Biraz yorgunluk, biraz hüzün,

Belki de fazla hissetmekten kalan izler.