Yorgun düştü düşlerim
Üstü küflendi gençliğimin
Ararken kendimi baharda
Bir hazan vaktinde buldum
Gidiyor yaşım yokuş aşağı
Bense bakıyorum ardından
Heybemde çivilerle
Ayak izlerim yok kaldırımda
Sanki biri siliyor ardımdan
Eksilmedi hiç çivilerim.
Çakamadım gönlümce bir yere
Üzüm sıktım şarap oldu
Elma aldım sirke.
Soyup yiyemedim gönlümce
Kaç mayıs geçti ömrümden
Yine de geçemedim o köprüden
Yalan söylesem de nafile
Kovuldum kendi köyümden bile
Görmedi gözlerim şafağı
Dönsem hemen ilerideki kavşağı
Belki o zaman yanar evimin şavkı
