Kelaynak

İpince, yeşeren bir dal var önümde.
Kaç bahar gördü de budanmış bu dal
Kimler suladı onu bugüne kadar?
Zaman, çizgi çizgi işler günlerine.
Penceremdeki kırmızı lale…
Köklerin sarsın bedenimi.
Yürürüm; cam kırıkları susar tenimde.
Karşımda bir kelaynak, silkeliyor raflarımın tozunu.
Bana çok yabancı,
Bana çok yakın.
Tarafındaki pusla daha net görüyorum seni.
Peşine düşüyorum sebebin.
Eski asrın ıtırı çarpıyor yüzüme;
Kalıntısıyla karşılaştım bir harabede.