Geceye karışır gözyaşlarım
Bir damlasına değmeyecekler için değil artık
Kendime yaklaşıyorum
Gözyaşlarım değerli
Her bir damla
İçime akıttıklarımdan süzülür
Göz gözeyken sadece
Bu şahitliğe önem verecekler görür
Doğru, tek kelime etmiyorum sığ ilgililere!
Sözlerimin boşluğa değdiğini gördüm çünkü
Bunca zaman sormayanlar, dinlemeyenler
Sustuğum kelimeleri bana sayıyor şimdi.
Duyana, merak edene kelimelerim
Buna değer verene sıcak ilgim
Şimdi ısınma çabası bile gelmiyor içimden
Soğudum, buz tuttum sanki kalbimden
Karşılıksız sundum eskiden
Başkalarına verilebildiğini gördüğüm değeri
İstediğim yer yokmuş anladım
Şimdi karşılıklarımı bile çektim geri
Bakarlar eserse uzaktan
Yağmuru sadece izler gibi
Ama değmez gözlerim gözlerine
Gözyaşlarım yere bile düşer de
Çarpmaz onların umarsız kalplerine
Evet, gözyaşlarım değerli benim
Kelimelerim değerli
Zamanı sarabilsem şöylece geri
Bilmem ki ne değişirdi?
Belki yeniden başlanabilirdi
Bağlar sonradan kurulabilirdi belki
Ama yağmur başladı, çoktan dindi
Kimse de şemsiyeye yeltenmedi
Ne yağmurlarımı ne güneşimi
İstemiyorum görmeyin!
Tek istediğim artık
Kendi doğamla var olabileyim
Güneşim parlatsın içimi bulutların da arasından
Yağmurlarım kırgınlıklarımı akıtsın
Gözyüzünden geriye
Denge ve memnuniyet kalsın
