Yoruyor gözlerimi şu denizden yoksun şehir
Bir yudum sudan uzak, bir o kadar suskun
Ellerinde bir şey var
Söylersem çocukken ağzımdan kaçırdığım dilek sonrası huzursuzluk kaplar içimi
Yoruyor gözlerimi şu teninden yayılan ışık
Aynaları kırmak gibi
Sonra huzursuz olmak
Ve geçecek yedi yılı, bir gün geçmeden unutmak…
Gökyüzü olmadan olur mu?
Sensiz şu gözyaşım
Akmadan durur mu?
Sen
Haki yeşil bir adamsın
Hep de öyle kalmalısın
Gözlerimi yoruyor şu yüzüne vuran yansımam
Bir turna bırakmalısın bana,
Söylediğin o türküdeki gibi
Haberlerini getirmeli
Ya da çok eski bir kitap
Sana verdiğim gibi…
Cümleler sarmalı, avutmalı yüreğimi
Ömür, güzel, kadın, sabah güneşi…
Bu kelimeler senin ağzından hep sahiplik eki ile dökülmeli
Sen ki hilal gözlü bir adamsın
Bir yıldız hediye etmeliyim sana
Yönü hep beni gösterecek
Bana koşarken yolundaki taşları kaldıracak…
Yoruyor gözlerimi şu kelimelerimin acizliği
Bulamamak seni anlatacak cümleyi
Sevgi… olmaz
Yetmez
Ben ki ruhu hamallık yapan bir kadınım
Senden önce…
Senden…
Önce?
Var mıydı?
Sen ki “bugün” kokan bir adamsın
Senden öncesi var mıydı?
Aşkım kadar hakikidir cevabım
Senden öncesini hatırlayana
Aşk olsun
Ayna
İlgili Paylaşımlar
