Yapay zekâ metinleri bireysel olarak iyileştirirken ortak çeşitliliği azaltır; yazıyı gerçek kılan şey kusursuzluk değil, insana ait kusurlu ve özgün sestir.
Bir insan yeniden doğabilir mi? Bedenen doğmaktan bahsetmiyorum. Bir insan kaç yaşında olursa olsun ruhunu o ilk doğduğu zamanki haline çevirip hayata yeniden merhaba diyebilir mi? Bunun cevabı benim için evet. İnsan
14 Şubat geldiğinde şehir yine kırmızıya boyanıyor.Kalpler vitrinlerde, çift fotoğrafları sosyal medyada, romantizm ise tek bir güne sıkıştırılmış gibi. Ama belki de artık başka bir şey söylemenin zamanı. Çünkü Sevgililer Günü çoğu
İnsanın kendi içinde yarım kalmış hikayeler varken, başkalarına tamamlanmamış hikayeler sunma telaşı neden? Daha kendi hikayesine kahraman olamamışken neden başkalarının hayatında figüran olmak ister? Henüz kendini bile yetiştiremezken nasıl çocuk yetiştirmeyi düşünür?
İnsan ruhu, haritası henüz çizilmemiş bir coğrafyaya benzer. Bazı yollar bizi hiç beklemediğimiz bir uçurumun kenarına bırakır, bazıları ise en sert kışın ortasında sıcak bir evin eşiğine... Takvim yaprakları o en kısa,
Bugün benim doğum günüm. Pastadaki mumları üfledikten sonra aldığım yaşın daha da farkına varıyorum. Sönmüş mumdan çıkan dumanları takip ediyor gözlerim. Çevremdeki sesleri duymaz oluyorum. Düşüncelerim tek bir yöne kayıyor ve neden
Bilginin saniyeler içinde tüketildiği, her gün binlerce yeni başlığın raflara çıktığı bir 'hız çağında' kalıcı olmak mümkün mü? Modern edebiyat, sadece bugünün dertlerini mi anlatıyor yoksa insan ruhunun o hiç değişmeyen kadim
Bunca zaman ben kendimi her daim düşmeye hazırlamışım, halbuki yapmam gereken hiç düşmemeye odaklanmış. Bu düşünceyi nihayet edinebildiğimde bazı şeyler için çoktan pişmanlıklarım oluşmuştu bile. Sanılanın aksine bu düşünce yaşadığım vurucu bir
Muhtemelen Taş Devri’nde bile kendinden sonraki kuşaklara hayıflanarak bakmak ve “Biz bunların yaşındayken mamut avlardık, babamızın gözünün içine bakamazdık, karnımız tok diye şımarmazdık” türünden yakınmalar vardı. Bu durumun olağan olması şaşırtıcı sayılmaz;
Geçenlerde şunu düşündüm; herhangi bir şeyin nasıl söylendiğinin, ne olduğundan çok daha önemli olduğu görüşü kesinlikle doğru. Bir şeyi kelimelerle bin bir hale sokabiliyorsunuz ve bundan doğan sayısız anlam oluyor haliyle. Örneğin
İvan Gonçarov’un Oblomov’u çoğu okurun severek okuduğu, zihinlerde “yataktan kalkamayan adam” olarak yer eden ama aslında tükenmişliğin en güzel örneklerinden olan eserdir. Hepimiz hayata karşı, kimi zaman öfke kimi zaman yılgınlık, tembellik,
Takip Et