Denize mi yüz çevirdin, nedir sendeki bu gaflet?
Çok çabalamaktan dolayıdır, bu duyduğum hasret.
Atfet bazı şeyleri ve sonra gecikmeden affet.
Affetmeyenin yolu olmaz, sonu daima kasvet.
Çabalarımın karşılığı neden bir avuç hasret?
Hayat bir nimettir, o çektiklerin ise birer külfet.
Yanlış yolları terk et, yoksa çok çekersin zahmet.
Dalgalar çarpsa da o suratına, yılma ve sabret!
Genzim yanarken tuzundan yine de yüz çevirmezdim yolumdan.
Suyu solurdum burnumdan ve ciğerlerim dolardı yolunda.
Sarılmak isterken o koynuna, boğulur kalırdım omzunda.
Ne kadar çabalasan da denizi saramazsın ki kolunla!
Denizi dahi aşardım kolumla ama ağrım vardı solumda.
Her insan gibi yoruldum, sandım ki bir yol bulurdum.
Aciz kaldığımda, bir köşede dinelip duruldum.
Yürüdüğün yol çetindir, tek yön ve tek durak.
Lakin yola çıkarsın da neden almazsın yolluk?
Çok düşünür, az yerim; derdim değildir tokluk.
İstemem bolluk, tek isteğimdi rahat bir soluk.
Müsterih ol, gayret edenlerin peşindedir yokluk!
Huzur istemenin sonu neden buruk?
O durağı, sanma sakın çantada keklik!
Peki ne yapmak gerekir, yok mu bir taktik?
Doğrudan şaşma ve etme kula kulluk!
